Zabytki

o najważniejszych zabytków Elbląga należy katedra pw. św. Mikołaja. Pierwsze wzmianki o tym obiekcie pochodzą z 1246 roku. Kościół wznoszony był w XIII-XIV wieku. Jest to gotycka, trójnawowa świątynia usytuowana w centralnym miejscu starego Elbląga. Do najważniejszych elementów wyposażenia świątyni należą: brązowa chrzcielnica z 1387 roku, odlana przez mistrza Bernhausera, ołtarze Trzech Króli, cechu słodowników, bractwa czeladników szewskichi flisaków wiślanych, psudogotycki ołtarz i renesansowa ambona z 1785 roku.

Zespół budynków klasztoru podominikańskiego.

udowę rozpoczęto w 1246 roku. Najstarszą częścią tego obiektu jest prezbiterium, posiadające oryginalne sklepienia z początku XIV wieku

Brama Targowa

est to jedyna pozostałość dawnego systemu fortyfikacyjnego miasta. Budowę dolnej części bramy rozpoczęto w 1319 roku, zaś nadbudowano do obecnej wysokości w latach 1420 - 1430. Z wyobrażeniem łopaty, wykutym w bramie wiąże się pewna legenda; w marcu 1521 roku piekarczyk cięciem łopaty opuścił bramę udaremniając tym samym atak oddziału krzyżackiego na miasto,

Szpital św. Ducha

ompleks budynków, który pierwotnie służył jako przytułek dla bezdomnych i chorych. Jego budowę rozpoczęto w XII wieku. W wyniku działań wojennych w 1945 roku obiekt spłonął. Obecnie w odbudowanym budynku mieści się Wojewódzka Biblioteka Publiczna.

Kościół św. Jerzego

ościółek ten, znajdujący się poza obrębem Starego Miasta wymieniany był w dokumentach z 1360 roku. Obiekt ten posiada ciekawą konstrukcję. Wnętrze nie ma sklepień lecz płaski drewniany strop, na którym zachowała się polichromia z 1609 roku.

lbląg ma szczególny sentyment do zabytków. Od kilkunastu lat prowadzone są prace wykopaliskowe na Starym Mieście w Elblągu. W okresie międzywojennym elbląska Starówka nie ustępowała urodą gdańskiej. W następstwie działań wojennych większość zabytkowych kamieniczek została zniszczona. Te natomiast, które ocalały, rozebrano, a fundamenty zasypano. Teren porosła trawa. Obecnie obszar ten jest największym w Europie poligonem archeologicznym w przypadku starych miast. Ekipy archeologów odsłaniają kolejne fragmenty fundamentów i piwnice. Plonem tych badań jest kilkaset tysięcy eksponatów; wyrobów z metalu, szkła, ceramiki, bursztynu, drewna itp. Świadczą one o zamożności mieszkańców dawnego Elbląga, a także o ich rozległych kontaktach m.in. z różnymi regionami Niemiec, ze Skandynawią, Anglią. Na fundamentach dawnych kamieniczek powstają nowe budynki. Ich fasady nawiązują do kształtu dawnej, elbląskiej Starówki.

kolei w pobliżu wsi Janowo, 5 km od Elbląga archeolodzy natknęli się w 1982 roku na pozostałości dawnej osady Truso. Ta faktoria rzemieślniczo - handlowa istniała w VIII-X wieku. W okresie swojego największego rozkwitu zajmowała obszar 10 hektarów. Mieszkańcy dawnego Truso utrzymywali ożywione kontakty z osadami: Hedeby na Półwyspie Jutlandzkim, Birka - w pobliżu dzisiejszego Sztokholmu, Ralswikiem na Rugii, Starą Ładogą nad jeziorem Ładoga a także z krajami arabskimi. Dowodem na istnienie takich kontaktów są liczne eksponaty: wyroby z bursztynu, metalu, skóry, ceramiki, szkła, srebra a także monety. W osadzie Truso przebywał prawdopodobnie biskup praski św. Wojciech (Adalbertus) podczas swojej chrystianizacyjnej misji do Prusów. Truso spłonęłoo w X wieku ne.

Elblągu zawiązało się Stowarzyszenie Miłośników Osady Truso, które zamierza zbudować replikę wczesnośredniowiecznej osady w pobliżu jeziora Drużno i urządzić park archeologiczno - krajobrazowy, żywy skansen.